Zo… Hectisch hoor! Alles ging sinds maandagmorgen best in een stroomversnelling. Ik ben aangenomen – het was eigenlijk al in een tiental minuten geregeld, heel snel. Dinsdag dan het contract getekend en morgen mag ik al beginnen. :/ Heel spannend eigenlijk. Vind het ook wel een beetje eng, omdat het mijn allereerste job is in een sector waar ik nog nooit als student heb gewerkt, namelijk een winkel. Het zal allemaal wel meevallen waarschijnlijk, maar ik panikeer nu eenmaal graag.
Dus sinds maandag maalt het in mijn hoofd constant over die job, ik hoop eigenlijk dat het gauw zaterdag is! Dan zijn er al twee dagen voorbij en heb ik tenminste al een beetje een idee over hoe het zal zijn. Best hectisch allemaal trouwens. Donderdag gelijk beginnen, dan dit weekend naar België met de trein, omdat ik een concert heb. Zaterdag repetitie en zondag gelijk concert. Daarna z.s.m. weer de trein op, want ik moet zeker maandag weer op tijd beginnen. :/ Phoe! So much for the weekend yeah. Dan weer werken tot kerstavond 17h en dan weer naar België om kerst te vieren. En dan de maandag daarop begin ik in een ander filiaal. Weer werken tot en met oudejaarsavond 17h en dan geef ik hier een oudejaarsfeestje… Veel te druk dus. En dat weekend komen nog eens extra mensen. Dus weer geen rust… En dat terwijl ik net vier maanden kon genieten van rust enzo Phoe! Ik mis het nu al, en ik moet nog beginnen :O

En het stomste van het hele verhaal is, dat ik gisteren – tijdens het contract tekenen – een heleboel dingen niet eens gevraagd heb. Zoals : hoeveel verdien ik nu eigenlijk? en hoe zijn mijn uren? Domme domme ik! Nu ja, dat zijn dingen die ik volgende keer zeker wel zal onthouden… Dus ik begin morgen, maar ik weet eigenlijk helemaal niet hoe het daarna zit hahahaha… stom hoor!
Ik heb dus nog een heleboel vraagjes te stellen Sjongejonge!

Nu gaan shoppen, zodat ik nog een beetje kan genieten van mijn laatste dag rust…

Tot morgen!

Oeh! Straks heb ik het sollicitatiegesprek… Rond half twaalf is het zover… En ik heb nog steeds niet echt het gesprek kunnen voorbereiden. Ik heb ook echt geen idee hoe, omdat het bij een winkelketen is. Ik ken de functie voor de rest ook niet zo goed, maar heb er stiekem wel een beetje vertrouwen in. Ik hoop maar dat dat vertrouwen ook gegrond is, want de laatste keer dat ik dit gevoel had, is het toch niet waar geweest. Deze middag ga ik gelijk ook nog voor twee andere vacatures solliciteren. Je weet maar nooit!
Maar ik ben dus wel een beetje zenuwachtig als ik aan het gesprek denk. Ik ben een redelijke freak als het komt op voorbereiden, dus onvoorbereid naar een best belangrijk gesprek gaan is best moeilijk. Vooral omdat ik nog niet vaak op gesprek mocht (1x hiervoor… dus ja :/ ) Maar ja, je moet ook wat spontaan overkomen natuurlijk, anders lijkt het ook maar fout :/

Verder ben ik best verkouden eigenlijk, ik hoop maar dat ze daar geen aanstoot aan nemen. Straks denken ze nog dat ik hun met de Mexicaanse griep wil opzadelen ofzo
Straks nog een logje over hoe het geweest is, denk ik. Anders morgen weer…

Nou, zoals ik al eerder meldde… Ik ben al een eindje werkloos. De één na de andere afwijzing bleef op me afkomen, waardoor ik de beslissing heb genomen om me momenteel niet meer op de culturele sector te concentreren, maar gewoon IETS te zoeken… In een ander land zonder recht op een uitkering of wat dan ook is het moeilijk te overleven zonder centjes. Dus nadat ik de laatste paar maanden mijn spaarcentjes heb opgesoupeerd, moest het er nu wel van komen. Dus ik heb gesolliciteerd op allerlei baantjes in de buurt. En gisteren werd ik gebeld door één van die grote bekende winkels. Ik mag maandag op gesprek voor de functie full-time verkoopmedewerkster in een filiaal op een kwartiertje fietsen Lekker makkelijk en dichtbij. Niet de ideale functie, maar ook daar kan ik vast wel een draai aan geven Ik ben weer wat positiever gestemd met het idee dat ik het nieuwe jaar kan ingaan met een zekerheid op centjes Dan kan ik – als alles goed uitdraait natuurlijk – ten minste met een goed gevoel mijn laatste centjes uitgeven aan kerstcadeautjes

Het wordt natuurlijk wel spannend, omdat ik maandag ga solliciteren voor een functie waar ik weer maar eens niets van af weet! En dit weekend ben ik in Belgenland voor familiebezoeken (Wat kijk ik daar naar uit! Heimwee ten top hoor in deze donkere/koude dagen) dus dan wordt het ook niet echt mogelijk om me voor te bereiden. Vandaag maar eens wat rondsurfen dus.
Verkoopmedewerker en ik heb niets van ervaring. Dat wordt heel erg spannend dus Ik hoop maar dat mijn afwijkend taalgebruik (lees: Vlaams) me niet parten speelt
Tips om de bedrijfsleider te imponeren zijn meer dan welkom!

Tot maandag!

Snipverkouden! dat is ook wel logisch aangezien mijn vriend een hele week ziek geweest is. Hij is vandaag voor ‘t eerst terug naar werk… En wie verzorgt mij dan? Typisch! Maar ik heb helemaal geen tijd en zin om ziek te worden, dus ga ik vandaag een kick-ass sollicitatiebrief geschreven. Na 4 maand werkloos te zijn en tig negatieve antwoorden op sollicitatiebrieven te krijgen was ik een beetje gedemotiveerd. Dat was eigenlijk wel het minste dat je kon zeggen… Ik was gewoon intriest! Maar gisteren kwam er weer een vacature op mijn pad waar ik vrolijk van werd. De combinatie van twee van mijn passies, muziek en bibliotheekwerk! De kans is klein dat ze mij kiezen, aangezien ervaring mij ook hier weer parten zal spelen, but I’ll give it a go!

Maar goed, ik was dus snipverkouden! Dat ga ik oplossen door lekker rustig filmpjes te kijken met warme chocolademelk in mijn handjes ^_^ Ik hoef niemand om mij te verwennen… Ik verwen lekker mezelf! Hatsjoe!

Tot morgen!

Werkloos sinds 1 september… Dat is ondertussen al een hele lange tijd. Bleh! Sindsdien bestaat mijn dagindeling uit uitslapen, vacatures zoeken, internetten, films en series kijken, poetsen, koken en gek worden! hehe! Ik solliciteer regelmatig en krijg even regelmatig een negatief antwoord met als commentaar: “te weinig ervaring” of “andere mensen gevonden die beter op het profiel aansluiten”. Om echt gek van te worden! Ik ben pas afgestudeerd en als niemand mensen zoals ik een kans geeft, zal ik blijven zonder ervaring zitten!

Dus bedacht ik vol goede moed om iets anders met mijn leven te doen… Wat vaker te musiceren, wat vaker te lezen,… Maar doordat je al maanden niets doet, lijkt het leven ook gewoon uit jezelf weggezogen te worden! Daarom wil ik dus actiever met mijn leven omgaan. Maar hoe draai je die knop in je hoofd om?
Door gewoon te denken aan al die trieste momenten en daar echt verandering in te willen brengen. Een hobby zoeken, een bezighouding, een taal leren, iets bijleren,…

Dus ga ik vanaf nu vaker musiceren, misschien wel bij een orkest. Dus ga ik vanaf nu vaker boeken lezen, misschien wel lid worden bij de bibliotheek. Dus ga ik vanaf nu me weer actief bezighouden met het leren van een taal (Turks !) en doe ik nog een poging om werk te vinden! Vol goeie moed dus!

Maar hoe hou je zoiets vol? Geen idee… Hoe voorkom je weer te vervallen in het slaapverwekkende patroon? Geen idee… dat ga ik maar eens proberen uit te vogelen Tips zijn natuurlijk altijd welkom.

En nu ga ik bezig met mijn leven!

Tot morgen!

Misschien is het moeilijkste met een nieuw begin wel je oude ik loslaten. Je oude ik met alle vertrouwde vrienden, plaatsen, alles eigenlijk loslaten. En alle nieuwe dingen aanvaarden. Best lastig, omdat alles wat je kent best een vertrouwd, veilig en leuk gevoel geeft. Terwijl leegte en elke dag nieuwe dingen soms wat teveel kunnen zijn. Zeker nu de feestdagen eraan komen…
Maar soms is het ook wel leuk om aan die nieuwe dingen toe te geven Zo had ik zaterdag mijn allereerste Nederlandse Sinterklaasfeest met gedichten, surprises, pepernoten, alles erop en eraan dus! Dus schreef ik mijn eerste gedicht, maakte ik mijn eerste surprise (had mijn cadeautje in chocolade ingepakt) en genoot ik van de gezelligheid met enkele van mijn nieuwe buren.

Toch is het moeilijk om je oude ik los te laten en je nieuwe ik te verwelkomen… Om alle nieuwe indrukken een kans te geven en niet teveel stil te staan bij je oude gewoonten. Dus, vanaf nu ga ik proberen om me beter te voelen in mijn nieuwe leven.

Tot morgen!

Een nieuw begin, maar dan echt compleet nieuw. Een nieuw land, een nieuwe stad, nieuwe mensen om me heen, geen school meer, nog geen werk, samenwonen, ver weg van iedereen. Een nieuw begin dus. Heel spannend allemaal, maar ook een beetje eng. Wat te doen?
Een goeie vraag… Eerst begin je met je eigen stekje te verkennen, alles uitpakken, ordenen… Een heel gedoe! Daarna verken je je dichte omgeving, daarna de stad waarin je woont, daarna de steden om je heen en zo leer je dat nieuwe land kennen. Langzaam maar zeker dus. Veel te traag naar je zin… Veel te veel nieuwe/andere dingen… Niet altijd meer even spannend, maar ook soms heimwee. Vaak heimwee. En dan weer nieuwe liefde voor je nieuwe plekje. Het gaat echt met vallen en opstaan. Je kent niemand, niemand kent jou… Dat is best lastig! Geen werk, geen hobby’s, geen school, geen directe mogelijkheden om mensen te leren kennen.

Maar hier gaan we allemaal verandering in brengen! Dat is het doel van deze blog… Een nieuwe blog als teken van een nieuw begin. Om met dat nieuwe leven te leren omgaan, met vallen en opstaan. Met alle nieuwe indrukken, met alles zo’n beetje.

En wie ben ik? Ik ben een Belg in Nederland… Een land niet zo ver weg, maar toch ver genoeg blijkbaar. Dat zul je wel gaan ondervinden.

Tot morgen!